De benzine is steeds eerder op

M'n leven is erg veranderd sinds ik in oktober vorig jaar de lange haren verruilde voor een kort koppie. Afgelopen winter ging het nog enigszins redelijk, zelfs in het stucken van de kamer en slaapkamer, het schilderen en het plaatsen van de nieuwe keuken en kast had ik schik. Al kon ik door de sneeuw en gladheid niet naar buiten, ik vermaakte me prima. Maar in maart/april begon het gelazer. Ik stond steeds minder stevig op de benen, in en uit bad stappen werd een crime, en van lieverlee kon ik zonder rollator de deur niet meer uit. Hoe erg ik ook de pest had aan dat ding, het bleek toch wel handig altijd een stoeltje bij te hebben om even te rusten als het nodig was.
Mijn favoriete hobby in de zomer is 's middags een terrasje pakken, bijvoorbeeld bij Café de Bruine Pij kun je heerlijk luchen. Zelfs dat kleine stukje durf ik niet meer aan. Dus als ik nu weg ga word ik geduwd. Het mooie titanium karretje Paintedblack moest verruild worden voor een comfortabeler rolstoel want hij was te laag en als de kleine voorwieletjes tussen de kinderkopjes terecht kwamen, stuikte ik er voorover uit, wat weleens een hilarische situatie opleverde. Via de WMO leverde de firma Meyra een andere rolstoel, wat overigens heel snel gebeurde, de service is toppie. De nieuwe rolstoel is nog naamloos, ik heb er nog niet echt iets mee :-)
Nu gebeurt er dus wat ik altijd tegen heb kunnen houden. Ik moet mezelf er mee bezig houden dat ik wel degelijk iets mankeer. Was ik altijd de hele dag met alles en nog wat in de weer, steeds eerder is de benzine op. Als ik 's morgens om een uur of negen wakker wordt, voel ik me prima op bed, niks aan de hand. Dan probeer ik op te staan en merk ik dat de benen echt 'wakker' moeten worden. Vanuit m'n bed, kan ik de deurposten vastpakken en met hun steun opstaan. Nadat ik in juni een keer m'n bed niet uit kon, ook de armen weigerden dienst, is m'n bed naar het kleine kamertje verplaatst, het past precies en het ziet er nog leuk uit ook. De grote slaapkamer heeft nu diverse functies, kleding- strijk- berg- en rommelkamer.
Na het opstaan volgt het ritueel van koffie en vers sinaasappelsap (van de Appie), heerlijk! Dan probeer ik wat aan Pietje Bell te doen, mail bijhouden en aan de websites werken, ook tikken wordt problematischer helaas. Als lunch een broodje met een grote beker melk (tjongejonge eer ik dit voor elkaar heb). Dan moed verzamelen om te badderen, nog even behelpen met het bad, de badkamer wordt aangepast en dan komt er een douche in. Na het wassen is het meestal een uur of twee en dan is het uitrusten voor m'n vriendje de TV. Vaak krijg ik niet veel mee van de programma's, ik kan me niet wakker houden. Na het eten, rond een uur of zes, van een Apetito maaltijd doezel ik weer regelmatig weg. Later kan ik meestal redelijk helder weer een paar uur TV kijken, en dat was het wel zo'n beetje. Depressief ben ik niet, maar ik vind er niks meer aan zo.