Ontploft Matras

Vanaf mijn verblijf in Ecuador zeven jaar geleden, was m'n haar niet meer geknipt. Toen iemand een keer tegen me zei dat ik veel op m'n grootmoeder leek, besloot ik om te proberen haar haarlengte te gaan evenaren. Toen ze op 90-jarige leeftijd stierf, waren haar haren 1.20 m lang.

Elke ochtend borstelde ze het, het haar over één arm gedrapeerd en het hoofd gebogen. Ze waste het één keer per jaar, als het warm weer was, met groene zeep. Het werd nooit geknipt, dit was ook niet nodig, het zag er altijd goed uit.

Inmiddels was ik aangeland op een lengte van 75 cm, het haar zag er mooi en gezond uit zonder gespleten haarpunten. Ik droeg het altijd in een vlecht die ik soms opstak. Het onderhoud werd te vermoeiend, 's ochtends kostte het me minimaal een half uur en het wassen zag ik altijd als een berg tegenop.

Toen ik tijdens de vakantie bijna de schaar erin zette, moest ik mezelf tot geduld dwingen te wachten tot ik terug thuis was en bij de kapper terecht kon. Die had het al aan zien komen, hij vond het wel jammer dat ik net op de dag gebeld had voor een afspraak dat hij naar de kappersdag was, hij had me graag meegenomen daar naartoe als model. Hij vroeg of hij z'n gang mocht gaan, "natuurlijk", ik ben altijd uitermate tevreden over hem. Eerst ging de vlecht er af. Ik heb echt steil haar, maar tot onze grote verbazing begon het te krullen tijdens het snijden. Dus ik loop nu met een kort koperen 'ontploft matras' op mijn hoofd. Het is heerlijk, wassen kost me vijf minuten en het is binnen een uur droog i.p.v. na een dag pas. Te modelleren valt het niet en allerlei troep in het haar smeren of föhnen doe ik toch niet. Onvoorstelbaar ... ineens krulhaar.

 
Net geknipt